Alweer bijna een jaar geleden bracht ik Lars voor de eerste keer naar school toe. Hij was nog zo klein, wilde altijd thuis zijn en hij voelde nog erg jong in zijn gedrag. Ik had daardoor het idee dat Lars er nog niet toe was om naar school te gaan. Inmiddels is het eerste schooljaar alweer afgelopen. Wat waren er veel indrukken, voor Lars, maar ook voor mij.
Emotioneel en sociaal is Lars soms nog steeds wat onhandig. Samen spelen met andere kinderen is niet zijn sterkste punt, hij heeft weinig afgesproken met zijn klasgenottjes. En het liefste wil hij nog steeds lekker thuis zijn, samen met papa, mama en Niek. Afscheid nemen is ook nog steeds af en toe een beetje lastig, maar hij doet ontzettend zijn best en het gaat bijna altijd goed.
Maar Lars bleek wel helemaal toe te zijn aan school. Daar had ik me in vergist. Hij houdt van de dagelijkse structuur die geboden wordt. Hij voelt zichzelf ontzettend groot ten opzichte van Niek en het allerbelangrijkste: hij vindt het heerlijk om er kennis en vaardigheden op te doen. Alles wat hij leert en hoort wordt thuis herhaald en geoefend. Hij blijkt heel gemakkelijk te kunnen onthouden en hij geniet ervan om nieuwe dingen te leren.
Voor zijn vierde jaar was Lars voornamelijk bezig met auto’s en treinen. Nu vindt hij deze ook nog leuk, maar er gaat ook heel veel tijd in knutselen en herhalen van wat op school geleerd is. Ik ben trots op m’n ventje en vind het heel bijzonder om deze ‘nieuwe kanten’ tot uiting te zien komen. Ik hoop van harte dat hij zoveel plezier in school blijft houden. Succes in groep 2 knul!
