Dat is schrikken

Het is vrijdagavond 23.00 uur en opeens klinkt het door de babyfoon ‘Mamaa!, Mamaaa!’ Aangezien ik zo nooit geroepen word, ren ik snel naar boven. Op de trap neem ik me voor Niek even aan te spreken op het roepen. Hij kan me ook gewoon roepen in plaats van zo hard en zo vaak.

Ik doe de deur van zijn kamertje open en schrik me een ongeluk. Overal bloed. Zijn bedje, zijn handjes, zijn gezichtje, zijn fiepje. De adrenaline giert door mijn lijf, wat is hier aan de hand? Nu Niek mij ziet is hij heel rustig. Ik pak ‘m uit zijn bedje en neem hem mee naar de badkamer. Wat ziet dat er verschrikkelijk uit. Zijn bed ligt onder het bloed, zijn slaapzakje helemaal vies, maar vooral dat gezichtje dat helemaal bebloed mij aankijkt. ‘Niek, heb je ergens pijn?’ ‘Nee’, zegt Niek. Ivan is inmiddels ook gearriveerd en samen maken we Niek weer wat schoon. Het blijkt een spontane, flinke bloedneus te zijn. We zijn er goed van geschrokken.

Vandaag wordt er voor het slapen gaan verstoppertje gespeeld. Lars en Niek zitten samen in de kast verstopt en Lars schopt per ongeluk tegen het neusje van Niek. En jawel, weer een bloedneus bij Niek. Na 10 minuten is de bloedneus gestopt en wordt Niek in bedje gelegd en gaat hij lekker slapen. Een kwartiertje nader hand horen we plotseling heel hard. ‘Mama! Mama!’ Ik vlieg overeind. Ivan zegt ‘ik ga wel mee’ en Oma springt op om een handdoek te gaan pakken. Ik kom op zijn slaapkamer en dan zegt Niek: ‘beertje, ik wil beertje mama…’

Feesten in andere culturen

Deze week is het thema op school ‘feesten in andere culturen’ en dat zet Lars weer flink aan het denken. Ik loop naar Lars in de speelkamer. Hij ligt plat op de grond met zijn autootjes op de speelmat te spelen. Tijdens zijn spel legt hij me uit wat hij speelt ‘Mama, hier is het Boedhisme en hier is Christendom, hier wonen papa en mama en daar is het tankstation’.
 
Diezelfde week tijdens het eten van de boterhammen vraagt hij aan ons. ‘Papa en mama, jullie geloven in God he?’ ‘Ja, wij geloven in God. Geloof jij daar ook in?’ ‘Nee’, zeg Lars, ‘ik geloof niet in God, want ik mag ook nooit mee naar de kerk…’

De school heeft veel tijd en aandacht aan het onderwerp besteed en op donderdagmiddag heeft hij zelfs een moskee bezocht. Deze moskee maakt veel indruk, de schoenen moesten uit, er liep een meneer met een lange jurk en er was een hele mooie vloer en op de muren waren allemaal bloemen. Iedere keer vraagt hij weer: ‘waar ben ik op donderdag ook weer geweest mama?’. Die vraag kan ik nog wel beantwoorden, maar vragen als ‘waar woont Boedha?’ en ‘hoe heet die mevrouw met zo veel armen?’, tja, dat wordt toch lastig.

Aan het einde van de week vraagt Lars heel terloops aan me waar ik heen ga als ik later dood ben. Ik antwoord: ‘als ik dood ben, word ik een sterretje boven in de hemel’, dat verhaal heb ik al vaker verteld, daar houd ik het op. Maar daar neemt Lars geen genoegen mee ‘ja, dat weet ik ook wel, maar waar ga je dan staan?’ Oh… waar mijn sterretje gaat staan…? Ik kijk omhoog en zeg tegen Lars ‘Ik denk dat ik lekker dicht bij de maan ga staan’. ‘Als ik dood ga, ga ik daar ook staan’, zegt Lars. ‘Dus dan zien we elkaar weer als we dood zijn?’, vraag ik. ‘Ja’, zegt Lars, ‘maar dan moeten we wel eerst 100 worden, want dan gaan we pas dood he mama?’

Dood gewenst?

Lars mag ergens niet aankomen van mij. Hij denkt er even over na en zegt dan “als jij dood bent mama, dan mag ik er wel aankomen he?”

Stoute beer

Soms is het best wel een beetje confronterend om je eigen gedrag terug te zien. Niek kwam me net vertellen dat beer stout is. Hij moet “naar de gang”, volgens Niek. Ik hoor de gangdeur open gaan en de tekst: “Stoute beer, bent niet lief! Op gang, potverdorie! En blijven zitten!”, Niek komt tevreden naar me toe met de woorden “Beer op gang, mama”. Ik kan het niet laten en ga stiekem even op de gang kijken. Op het onderste trede zit een klein lachend beertje van 15 cm hoog.

Even later mag beer weer binnen komen van Niek.  ”Is beer weer lief?”, vraag ik aan Niek. “Ja, beer is weer lief”. Niek en ik geven elkaar en beer weer 5 kusjes en zijn weer dikke vrienden. Gelukkig dat dat laatste deel er ook bij hoort!