Zindelijk maken is lastig. Je moet niet te vroeg beginnen, want dan zijn ze er niet aan toe. Maar het is wel makkelijk en proper als ze eindelijk zindelijk zijn. Lars heeft het voornamelijk zelf gedaan. Hij wist heel goed wat hij op de wc moest doen, maar gaf het alleen nog niet zelf aan. Het enige wat ik heb gedaan is zijn luier uit doen, daarna heeft hij twee ongelukjes gehad en was hij dag en nacht zindelijk.
Ik hoopte dat een tweede kind het goede voorbeeld zou overnemen van de eerste, maar helaas blijkt die vlieger niet helemaal op te gaan. Vanmorgen vertelde ik tegen mijn collega dat ik geen idee heb hoe we Niek ooit zindelijk kunnen krijgen. Hij is panisch voor de wc en ook op het potje wil hij niet zitten. Hij wil niet groot en stoer zijn. Vanmiddag hoor ik van oma dat Niek daar toch op het potje heeft gezeten, maar verder wist hij nog niet goed wat er op te doen. Maar goed het feit dat hij op het potje wil gaan zitten vind ik al heel wat. ’s Avonds voor het in de douche gaan, gaat Lars naar de wc. ‘Niek op het potje?’, vraag ik aan Niek. Dat wil hij graag. Niek gaat zitten en roept na 10 seconde ‘Klaar!’ en gaat triomfantelijk staan.
Wat een wonder! Er ligt zomaar een grote plas in het potje! Zou hij dan toch ook ooit zindelijk worden?
