Ik kan het me van Lars eigenlijk niet herinneren (of zou ik dat alweer vergeten zijn?), maar Niek zit er midden in: de peuterpubertijd! Uit de ‘literatuur’ heb ik begrepen dat deze fase ook wel de “Ik-ben-2-dus-Ik-zeg-Nee fase” wordt genoemd of “terrible two’s.” Samengevat komt het erop neer dat alles ’nee’ is. ‘Niek we gaan aankleden.’ ‘Nee,’ en vervolgens kan ik een luid tegenstribbelende peuter gaan aankleden. ‘We gaan Lars naar school brengen, we doen de jas aan. ‘ ‘Neehee!’, en vervolgens start het protest. Tegenstribbelen bij het aandoen van de jas en tegenstribbelen en schreeuwen achter op de fiets. De keren dat ik Lars naar school breng en Niek huilend (tot op het schoolplein!) op de fiets zit, zijn nu al niet meer op twee handen te tellen. Vervolgens zijn we weer thuis en zeg ik ‘zo Niek, de jas kan weer uit’. En waar hij eventjes geleden hemel en aarde bewoog om geen jas aan te trekken, gaat nu hetzelfde tafereel van start, maar dan om de jas uit te trekken. Zucht…
Uit dezelfde ‘literatuur’ heb ik begrepen dat het ronde de derde verjaardag weer helemaal goed moet komen…, kortom: nog 5 maanden te gaan!
