Als Niek aan het praten is, moet ik vaak veel moeite doen om hem te verstaan. Pas had hij het bijvoorbeeld over ‘nietje’, na vanalles opgenoemd te hebben vroeg ik Niek ‘wijs het eens aan’. Niek liep naar boven aan kwam terug met zijn vriendje ‘Nijltje’. Zo ben ik heel vaak aan het raden en gokken wat hij zegt, als het te lang duurt begint hij te huilen en versta ik het echt niet meer. Zondag stonden we op het punt te vertrekken en toen zei Niek ‘pet’. Wat zou hij daarmee nu bedoelen? Bed? Piet (zo noemen we snotjes)? Nog een paar keer doorgevraagd, wat bedoel je Niek? ‘Pet!’. ‘Wijs het dan eens aan’, vroeg ik Niek. Niek loopt naar de speelkamer en wijst naar zijn… pet…
