Niek is nu 2.5 jaar en begrijpt al veel. Opvoeden lijkt nauwelijks nodig bij hem, hij pikt alles op wat we tot in de treure tegen Lars hebben gezegd. Hij weet precies wat wel en niet mag en ook z’n manieren zijn al een stuk beter dan Lars op dezelfde leeftijd. Zo zegt hij met een heel komisch gezichtje ’sorry’ als hij een scheetje laat en ’dank je wel’ als we hem een koekje geven. En, ook heel gemakkelijk, als Niek heel boos wordt gaat hij uit eigen beweging vast in de gang staan!
Ook helpt Niek bij het opvoeden van Lars. Als ik tegen Lars ‘niet doen’ zeg, hoor ik daarna in een kinderlijke, bevelende echo ‘Nie doen Lars!’ Maar ik hoef me gelukkig nog niet echt zorgen te maken. Hij heeft ook zijn eigen peuterperikelen. Want oh wee als Niek boos wordt, dan is hij onbereikbaar en onopgevoed. Hij gaat op de grond liggen huilen en stampvoeten. En soms luistert hij toch wel iets te goed. Laatst waren we bij een vriendin op visite met een dochter van net 2 jaar. Niek mocht haar speelgoed niet aanraken, dan zei dat meisje ‘nee, mij’. Niek begreep het en heeft niets meer aangeraakt, alleen nog maar naast mij gestaan.
