30 april 2007

De eerste lolly van Lars

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:15 pm

Aangezien ik op 3 jarige leeftijd bijna in een lolly ben gestikt, heb ik altijd geprobeerd om het eten van lollies tegen te houden. Vandaag gingen Lars en ik frietjes halen en voordat ik het in de gaten had, kreeg hij er een lolly in zijn handen geduwd. ‘Wat is dat mama?’ ‘Dat is een lolly.’ De lolly werd uitgebreid door Lars geïnspecteerd en bekeken, toen vroeg hij ‘is dat een worstje op een stokje?’ ‘Nee, dat is een snoepje.’ En toen werd de lolly niet meer losgelaten en bewaakt tot hij hem na het eten dan eindelijk op mocht eten. Ook dat bleek hij niet goed te weten. Lik, lik, dat schoot niet op. Papa ging het maar eens voor doen. Eén keertje was uiteraard genoeg, daarna moest hij van mama in een stoel gaan zitten en de lolly rustig opeten. Niek kreeg ook nog af en toe een likje, maar verder was het een kwartier lang helemaal stil op de oranje stoel van opa.

Vandaag heeft Lars dus geleerd dat snoepjes op een stokje heel lekker zijn. Jammer voor mama, weer een angst erbij.

Hoe word je zwanger?

Ingedeeld onder: Our life, Prietpraat — keijzertjes @ 3:13 pm

We zijn vandaag bij onze duidelijk zwangere vriendin Yvonne op visite geweest. Ik vraag aan Lars wat er in de buik van Yvonne zit: ‘een kindje’. Daarop vraagt papa (zulke vragen verzinnen alleen papa’s): ‘hoe is dat kindje erin gekomen?’. Maar gelukkig weet Lars dat gewoon: ‘Heeft Yvonne opgegeten. Papa doe jij mij ook een keer opeten?’

29 april 2007

Om nooit meer te vergeten:

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:06 pm

29 graden op het verjaardagsfeestje van Niek… ongelooflijk en dat in april. Iedereen liep in bikini en was met water aan het spelen. Een heerlijke dag die we hebben afgesloten door met z’n allen lekker frietjes te eten. GE-WEL-DIG!

25 april 2007

Port Zélande

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:12 pm

Yes! Het kan wel: op vakantie gaan met kinderen en lekker genieten! We zijn een weekend naar Port Zelande geweest en het was genieten met een hoofdletter G. Bij aankomst was het huisje voorzien van gedekte bedden en een handoekenpakket op ieder bed, dit was niet gereserveerd, maar werd uiteraard wel door ons gewaardeerd. We hadden prachtig weer, twee fitte, vrolijke jongens.

Dus kom maar op met al die vakanties die nog komen gaan!

Bahhhh…

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 1:09 pm

Lars en Niek zitten in het huisje van Port Zelande gezellig samen in bad. Tot er opeens drie bruine keutels in bad dobberen… Bahhhh… Lars weet niet hoe snel hij uit bad moet komen en ligt helemaal in een deuk, hij kan niet ophouden met lachen en hij schreeuwt het uit: ‘Niek heeft in bad gepoept!’ Aan iedereen die na de vakantie vraagt hoe het geweest is, is het enige wat hij heeft te vertellen: ‘Niek heeft in bad gepoept!’

16 april 2007

Géén kleurplaat

Ingedeeld onder: Our life, Prietpraat — keijzertjes @ 3:08 pm

Niek, voor jouw printen we geen kleurplaat! Jij doet alleen maar krassen!

Naschrift mama: de eerste kleurplaat binnen de lijntjes gekleurd door Lars heb ik nog niet gezien. Wat zou Lars nu eigenlijk bedoelen?

12 april 2007

Hiep hiep hoera: Niek is jarig!

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:05 pm

Vandaag hebben we het feestje van Niek in huiselijke kring gevierd. Niek vind de slingers en ballonnen erg mooi, vooral de mooie Brum slinger. Nadat we uitgebreid rondgekeken hebben, bleek hij ook nog een cadeautje te krijgen. Maarja, wat moet je ook weer doen met ingepakte dingen? Gelukkig hebben we grote broer Lars, want Niek bleef maar met het pakje in zijn handen zitten. Hij kreeg een politiebureau van Duplo, waar hij enthousiast mee ging spelen. Toen kwam nog de ‘de klapper’ een hele mooie tractor met aanhangwagen. Niek kan nog niet fietsen en lopen met de tractor bleek niet mogelijk. Ook hier bleek grote broer Lars de redder. Lars reed de tractor rond en Niek zat parmantig in de aanhangwagen.

Daarna was natuurlijk het ‘taartje eten’ moment daar. De feestmuts op en lekker smullen. Lars had het door papa gemaakte taartje zo op, maar Niek at eerst alle hagelslag van de zijkant af, toen de slagroom er boven van af en vervolgens nam hij wat hapjes. ’s Middags zijn opa en oma nog op bezoek geweest en as zondag gaan we het uitgebreid vieren met de familie, vrienden en buren.

11 april 2007

Ook moe!

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:04 pm

Het is woensdag 11 april 18.15 uur. Niek heeft vanochtend in de auto per ongeluk 20 minuten heel vast geslapen, waardoor hij vanmiddag niet kon slapen. Omdat hij zo moe is, brengt Ivan hem om 18.15 uur naar boven. Lars gaat er ook achter aan. Ik vertel ‘m dat hij nog niet naar bed hoeft, dat hij beneden bij mama mag blijven. ‘Nee, mama, ik ook naar boven, ben ook heel moe’.

Lars spreekt de waarheid. Om 18.45 uur is het stil boven… ze zijn beide lief gaan slapen… Nu maar hopen dat ze er morgen niet voor zevenen zijn, want morgen is Niek jarig en gaan we een feestje bouwen!

9 april 2007

Gaat Niek nog ooit praten?

Ingedeeld onder: Our life — keijzertjes @ 3:03 pm

De laatste twee keer op het consultatiebureau kreeg Niek een aantekening op zijn documenten. Zijn spraak lag flink achter ten op zichte van zijn leeftijdsgenoten en we moesten goed met ‘m oefenen, boekjes lezen en geen fiep overdag in de mond geven. Enkele weken geleden begon hij gelukkig toch flinke vorderingen te maken. Eigenlijk begint hij te praten. Twee woordjes worden vlot gecombineerd. Papa auto, mama aaien, La(r)s eten etc. Tevreden zeg ik tegen Ivan ‘ik denk dat hij nu dan eindelijk toch echt begint te praten net als zijn leeftijdsgenootjes’. Een paar dagen later ga ik naar een vriendin met een dochtertje van 1.5 en daar luister ik naar haar geklets… Tjonge, dat meisje is een half jaar jonger dan Niek en ze kan al goed praten! Ze maakt al kleine zinnetjes, terwijl Niek net aan de combinatie van 2 woordjes begint. Overigens ben ik wel erg blij met deze ontwikkelingen van Niek, in het verleden begon hij vaak te huilen als hij dorst had. Ik moest dan maar raden wat er aan de hand was tot ik het toevallig goed gad.  Tegenwoordig zegt/jammert hij meestal ‘mama, water’ en dat is gewoon helemaal duidelijk. Het praten boeit Niek ook niet zo. Als hij mannen van de leeftijd van papa ziet, maar niet kent, dan noemt hij ze papa. Grote dieren worden allemaal ‘koe’ genoemd, oudere onbekende mannen heten allemaal ‘opa’ en verder zegt hij vaak maar iets.

As woensdag mag ik met Niek naar het consultatiebureau. Ik ben benieuwd of hij die vervelende aantekening weer krijgt.

Naschrift 11 april: het ging goed op het consultatiebureau! Het was een arts van de ‘oude stempel’, ze vond dat de kinderen van tegenwoordig veel te snel op- en aanmerkingen kregen over de spraak.

Blog op Wordpress.com.